Oczekiwanie

» Opublikowano przez w mar 1, 2011 w Poezja | 20 komentarze

Czakram świadomości czasu

Porusza ciężkie koła Wielkiego Wozu,

Popycha nas świetlanymi wskazówkami;

A my stawiamy opór

Bo przecież nikt z nas nie chce

Mijać bez śladu sprzeciwu.

Czas dla poetów, zakochanych

I umierających jest ciągle

W miejscu zero.

Tak mało go zostało.

Ile jeszcze ciepła przyjaznego

Nim spali nas gorączka pośpiechu?

Ile jeszcze pięter pokona winda

By jadąc do piwnicy

Myślą ulatywać do niebosiężnych pięter?

Zostaw komentarz